Deze pagina zal zoveel mogelijk gebruikt worden om relevante informatie over mijn kudde en de beweegredenen te komen tot keuzes en doelstellingen. Welke ras- strategieen zijn en werden gevolgd etc.
Toen ik begon aan Los Campanos in 1998, na levering van mijn eerste bezit in Turbaco aan Colclinker, werd de leiding van de boerderij toevertrouwd aan mijn zoon Remco. Het weinige vee dat over was in Turbaco werd overgebracht naar Los Campanos in Arjona. We kochten nogal wat vee bij, oa via de veiling in Arjona en direct van andere veeboeren. We kochten dieren in de categorie 7-kleuren, dwz zonder gedefinieerd of gespecialiseerd ras, resistent tegen het klimaat, in staat om kalveren te krijgen en te laten groeien om daarnaast ook een beetje melk in de bus te laten stromen. Het melken gaat tot op de dag van vandaag ouderwets met de hand. Gemiddeld was dat zo’n 2,5 tot 3 liter per dag, in de loop der jaren groeiend naar 5 á 6 liter per dag. De melk werd verkocht aan een fabriek in Cartagena, Proleca, maar sinds 2003 zijn we lid van de cooperatie Colanta, die de melk ophaalt per tankauto.
Ik blijf volharden om wat nieuw bloed, dwz MRIJ en als tegenhanger Red Sindi in te voeren via KI.
Los Campanos 