Lieve mensen, op dit moment probeer ik stap voor stap een website met blog te maken, zodat het in de toekomst gemakkelijker wordt om mijn agrarische plaatjes en vooral de verhalen wat gemakkelijker op te slaan en ter lezing aan te kunnen bieden.
Het is mijn eigen wijze om familie en vienden te laten weten dat ik nog leef, bovendien in welke aktiviteiten Margarita en ik ons leven zich afspeelt. Waarbij zowel de positieve als de negatieve voorvallen worden vermeld. Zelfs een beetje politiek om de Colombiaanse kleuren, waar alles politiek wordt vertaald te laten schijnen. Een korreltje zout isdaarbij onmisbaar.
Dit is de eerste poging om direct in de blog te schrijven dus er kan van alles misgaan.Ik moet nu leren foto´s te downloaden, met of zonder onderschrift en gebruik maken van de layouts zoals wordpress die ter beschikking stelt. Onder de kop produkten van de website zitten wat plaatjes van producten, waar ik stapsgewijs wat meer teksten aan zal toevoegen, om te laten weten wat we doen met en tav elk produkt.
Een dikke 3 jaar geleden heb ik ja gezegd tegen een voorstel van Asoholfrucol om ten minste 3 hectaren bakbananen te gaan telen de zg Harton soort, onder mijn mits dat Asoholfrucol zou zorgen voor de marketing en verkoop. Ze hebben mij toen geintroduceerd bij National Foods SAS, die in de oven voorgebakken “patacon” exporteert naar oa USA. Dat contact verloopt prima, maar de hoeveelheden die ik lever zijn minimaal. Oorspronkelijk stelde ik me in op het verkrijgen van 30 ton per jaar aan verkoopbare bakbananen, helaas dat is dromen, ik sta nu op max 300 kilo per maand. Deels doordat de knollen die ik ,op advies van Aso.., in Maria La Baja kocht veel zg mannelijke planten waren, die nauwelijks bloeien dus produceren, maar die ook een aantal zg Harton Dominico meebrachten, een ondersoort dat veel grotere kammen en trossen produceert, maar de bananen zijn relatief dun. De eerste trossen, na veel extra bemesting van de dominicos leverden een goed gewicht per plant op, zodat we de deze planten gebruikten voor areaal uitbreiding. Kennelijk onvoldoende bemest, want deze planten produceren bananen zo dun dat de fabriek ze weigert. Kortom we proberen wat nieuws en ik kocht 300 planten van op basis van weefselkweek verkregen modern materiaal, die planten op moet leveren die een veel dikkere, maar kortere stam moeten leveren, zodat ze beten tegen windstoten kunnen, dan de gewone Harton. Die planten zien er nu na 6 maanden in de volle grond heel prima uit. Ok hoop dat ze in juli bloeien, zodat we zien wat ze leveren.
Inmiddels bemoeit Otto Schott, die nieuwe general manager van de inmiddels ISO9000 en HACCP gecertificeerde National Foods SAS, ik kwam er onlangs de rabbijn van Barranquilla tegen die een Kosher certficaat kwam inspekteren en afleveren, zich met de uitbreiding van de plantage. Hij zoekt om in de regio Cartagena ten minste 300 hectare bananenplantage die de kwaliteit leveren voor zijn fabriek en klanten. Hij geeft zijn sterleverencier in Cerete Cordoba opdracht tot het leveren van kwaliteitsknollen. Hiervan heb ik er inmiddels 500 van overgenomen en ingeplant, bij thuiskomst in Los Campanos hoop ik op mooi opgekomen en krachtige planten bakbananen, die het formaat bananen gaan leeveren die de fabriek het liefste heeft.
De weiden vragen elke zoveel jaar om vernieuwing, zeker nodig als het vee niet een bepaalde weide in wil, dan wel bij de eerste dorst naar een drinkbak loopt en niet terugkeert naar de weide. De 2 grassoorten, ieder met een eigen functie die ik het liefst gebruik zijn Angleton of Hindi gras voor het maken van hooi (ook voor paarden geschikt) en het sinds kort op de markt gebrachte Guinea Sabanera, waar de koeien naar hartelust op willen grazen. De Sabanera is een selectie gemaakt door Agrosabia, het landbouw onderzoeks instituut van het ministerie van landbouw, ten lange leste een echte bijdrage. De selektie sabanera is geschikt voor de wat armere grond, bloeit het hele jaar door en wordt niet veel hoger dan 130 cm, verhout niet en is door de zachtere nerven tot laag bij de grond begraasbaar. Het is wat lastiger dan ik dacht deze blogmachine. Ik bestelde in november 2021 50 kilo sabanera zaad om niet achter het net te vissen. Toen ik af wilde roepen kwam er vanuit de zadenhandel Saenz een verhaal dat de vermeerderings poging om nieuw zaad te winnen in Brazilie was mislukt, zodat we pas in october nieuw zaad konden kopen. Ik kreeg contact met Agrosabia die me al tandenknersend het ware verhaal lieten horen: Het vermeerderings bedrijf in Brazilie verkocht ondershands de oogst in Zuid-Africa waar de prijzen voor graszaad drie keer de prijs zijn vs Colombia onder contract met Saez/Agrosabia. Dus geen zaad in Colombia; gelukkig stonden mijn vorig jaar ingezaaide velden er prachtig bij, zodat ik besloot om dit jaar gras op de oude traditionele wijze te verplanten en te vermeerderen. In dit geval zette ik Epifanio in om het goede voorbeeld te geven. Hij plantte met wat hulp bij de laatste loodjes, ruim 2 hectaren op de ouderwetse wijze vegetatief in. Door de voorspoedige regenval staat de veld er nu prachtig bij.
Los Campanos 